blotte

Deens

Woordafbreking

• blot·te

Bijvoeglijk naamwoord

blotte, g / o

1. bepaalde vorm enkelvoud van de stellende trap van blot

blotte, mv

1. onbepaalde en bepaalde vorm meervoud van de stellende trap van blot

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: / ˈblɔtə /

Woordafbreking

• blot·te

Naar frequentie	23553

vervoeging
onbepaalde wijs	blotte
tegenwoordige tijd	blotter
verleden tijd	blottet blotta
voltooid deelwoord	blottet blotta
onvoltooid deelwoord	blottende
lijdende vorm	blottes
gebiedende wijs	blott
vervoegingsklasse	Klasse 1 zwak
opmerking

Werkwoord

blotte

1. overgankelijk ontbloten, blootleggen

   «En britisk kvinne blottet brystene på pub.»

   Een Britse vrouw ontblootte borsten in een pub.

2. overgankelijk openleggen, een aangrijpingspunt bieden

Afgeleide begrippen

• [1] blotter
• [1] være blottet for

Typische woordcombinaties

• [1]: blotte tennene

de tanden blootleggen

• [2]: blotte sin uvitenhet

zijn onwetenheid openleggen

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: / ˈblɔtə /

Woordafbreking

• blot·te

vervoeging
onbepaalde wijs	blotte blotta
tegenwoordige tijd	blottar
verleden tijd	blotta
voltooid deelwoord	blotta
onvoltooid deelwoord	blottande
lijdende vorm	blottast
gebiedende wijs	blott blotta blotte
vervoegingsklasse	Klasse 1 zwak
opmerking

Werkwoord

blotte

1. overgankelijk ontbloten, blootleggen
2. overgankelijk openleggen, een aangrijpingspunt bieden

Schrijfwijzen

• blotta

Typische woordcombinaties

• [1]: blotte hovudet

het hoofd blootleggen