blijk

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  blijk    (hulp, bestand)
• IPA: / blɛɪk / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• blijk

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	blijk	blijken
verkleinwoord	blijkje	blijkjes

Zelfstandig naamwoord

het blijk o

1. een teken waaruit iets blijkt, bijvoorbeeld deelname

   • Hij zond bloemen als blijk van zijn betrokkenheid. 
   • Als blijk van vertrouwen mocht ik zijn auto lenen. 

   ▸ 'En de beren dan?' riep hij, blijk gevend van meedogenloze kinderlogica.

   ▸ Volgens president Gerald Barney beginnen de wereldreligies elkaar in dit kader bijna te beconcurreren om als eerste van hun zorg voor het milieu in het komende millennium blijk te kunnen geven.

Synoniemen

• bewijs

Verwante begrippen

• adstructie, betuiging, bewijs, merkteken, wenk

Hyponiemen

• huldeblijk, liefdeblijk

Afgeleide begrippen

• blijkbaar, blijken, klaarblijkelijk

Uitdrukkingen en gezegden

• blijk geven van

iets laten merken

Vertalingen

    1.   

Engels: sign (en), signal (en), token (en)

Spaans: muestra (es) v, signo (es) m

Werkwoord

vervoeging van
blijken

blijk

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van blijken
   

   • Ik blijk. 

2. gebiedende wijs van blijken
   

   • Blijk! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van blijken
   

   • Blijk je? 

Gangbaarheid

• Het woord blijk staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "blijk" herkend door:

98 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.