bijou

Nederlands

bijou

Uitspraak

• Geluid:  bijou    (hulp, bestand)
• IPA: / bi'ʒu / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• bi·jou

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘kleinood’ voor het eerst aangetroffen in 1690
• uit het Frans

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	bijou	bijous
verkleinwoord	bijoutje	bijoutjes

Zelfstandig naamwoord

het bijou o

1. elk object (met uitzondering van kleding) dat op het lichaam wordt gedragen (of hoofdzakelijk dient om op het lichaam te dragen) met de bedoeling dat te verfraaien

   • Gstaad, het Hollywood van de Alpen, is naast St. Moritz het enige skidorp waar de bont- en bijou-cultuur het skiën even grondig naar het tweede plan heeft gedrongen. “Ach”, sneert Heineken, “in St. Moritz beschouwen wij Gstaad als "le troisième monde'.”  

Synoniemen

• sieraad, juweel, tooi, kleinood, parel

Vertalingen

    1.   

Engels: jewellery (en) jewelry (en)

Gangbaarheid

• Het woord bijou staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "bijou" herkend door:

68 %	van de Nederlanders;
67 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Frans

Uitspraak

• Geluid:  bijou    (hulp, bestand)
• IPA: /bi.ʒu/

Woordherkomst en -opbouw

• voor het eerst geattesteerd in de 15de eeuw; leenwoord van Bretons bizou "vingerring", een afleiding van biz "vinger"

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
bijou	le bijou	bijoux	les bijous

Zelfstandig naamwoord

bijou m

1. juweel; bijou; sieraad

Afgeleide begrippen

• bijoux de famille, bijoux de la famille

Tsjechisch

Uitspraak

• IPA: /bɪjoʊ̯/

Woordafbreking

• bi·jou

Werkwoord

bijou

1. derde persoon meervoud aantonende wijs van het imperfectieve werkwoord bít

Synoniemen

• bijí