bienfaiteur
Uiterlijk
- Geluid: bienfaiteur (hulp, bestand)
- IPA: /bjɛ̃.fɛ.tœʁ/
- van bienfait met het achtervoegsel -eur; geattesteerd sinds de 12de eeuw, parallel met vormen als bienfaicteur en bienfacteur (naar Laatlatijn benefactor) die tot in de 18de eeuw nog voorkwamen [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| bienfaiteur | le bienfaiteur | bienfaiteurs | les bienfaiteurs |
bienfaiteur m
- mannelijke vorm van bienfaitrice
- ↑ bienfaiteur (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.