beurrer
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| beurrer |
beurrais |
beurré |
| eerste groep | volledig | |
beurrer
se beurrer
- wederkerend (spreektaal) zich bezatten
- «Mon père, après le boulot, il allait au bistrot du coin pour se beurrer la gueule.»
- Na het werk ging mijn vader naar het café op de hoek om zich een stuk in de kraag te zuipen. [2]
- «Mon père, après le boulot, il allait au bistrot du coin pour se beurrer la gueule.»