betuttelen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  betuttelen    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• be·tut·te·len

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘kleine verbeteringen aanbrengen’ voor het eerst aangetroffen in 1632
• afgeleid van tuttelen met het voorvoegsel be-

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
betuttelen	betuttelde	betutteld
zwak -d	volledig

Werkwoord

betuttelen

1. overgankelijk paternalistisch, bemoeizuchtig, vitterig behandelen

Afgeleide begrippen

• betuttelaar, betutteling

Gangbaarheid

• Het woord betuttelen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "betuttelen" herkend door:

98 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.