Naar inhoud springen

besterven

Uit WikiWoordenboek
  • be·ster·ven
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
besterven
bestierf
bestorven
klasse 3 volledig

besterven

  1. ergatief het begin van het ontbindingsproces na de dood ondergaan
    • Vlees wordt pas eetbaar als het enige tijd bestorven is. 
  2. ergatief overdrachtelijk verdwijnen alsof iets sterft
    • Haar glimlach bestierf op haar gezicht toen het besef ervan tot haar doordrong. 
  3. ergatief het ~ bijzonder ergens van schrikken of van zijn stuk gebracht worden
    • Na die opmerking bestierf ik het bijna. 
  4. iets laten uitharen (kalk of verf)
  • besterven van het lachen
ergens heel erg om moeten lachten
  • bestervan van de schrik
ergens heel erg van schrikken



96 %van de Nederlanders;
98 %van de Vlamingen.[2]