benauwing

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen


Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • be·nau·wing
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord benauwing benauwingen
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

benauwing v [1]

  1. iets waarvan men benauwd of bang wordt
    • Toen ik ontwaakte was ik lang in helderen en doffen staat van tusschen slaap en waken en hoorde ik tegen de benauwing eener duistre zwaarte die over mij was, mijn andre zelf de woorden spreken: ‘alles is goed en zal tot Schoonheid wederkeeren’. [2] 
Synoniemen

Gangbaarheid

78 % van de Nederlanders;
65 % van de Vlamingen.[3]

Verwijzingen

  1. Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
  2. (1982)–Lodewijk van Deyssel Het leven van Frank Rozelaar
  3. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be