bekruipen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • be·krui·pen
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
bekruipen
bekroop
bekropen
klasse 2 volledig

Werkwoord

bekruipen

  1. overgankelijk op iets of iemand kruipen
    • Daarbij wordt soms getongeld, knikjes met de kop gemaakt en kan het vrouwtje bekropen worden. 
  2. overdrachtelijk een gevoel doen krijgen
    • Mij bekroop de angstige gedachte dat ik verraden was. 

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
96 % van de Vlamingen.