bekoren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • be·ko·ren
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
bekoren
bekoorde
bekoord
zwak -d volledig

Werkwoord

bekoren

  1. overgankelijk aantrekkingskracht uitoefenen
    • De gele auto kon hem niet bekoren. 
Verwante begrippen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Verwijzingen