bekampen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • be·kam·pen
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
bekampen
bekampte
bekampt
zwak -t volledig

Werkwoord

bekampen

  1. overgankelijk (ongebruikelijk) tegen iets of iemand strijden
    • Sommigen, waaronder de jonge Breton (1896-1966) en Aragon (1897-1982), zullen zich voor de rest van hun leven inzetten om de beschaving die dit mogelijk gemaakt heeft, te bekampen. [2]
Opmerkingen

Gangbaar Nederlands is "bestrijden"; het woord 'bekampen' klinkt wat plechtiger.

Synoniemen

Gangbaarheid

66 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Verwijzingen