beduimelen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • be·dui·me·len
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
beduimelen
beduimelde
beduimeld
zwak -d volledig

Werkwoord

beduimelen

  1. overgankelijk bevlekken door aanraking met vuile vingers
    • Tot hun grote ergenis beduimelde hij hun vakantiefoto's. 
Verwante begrippen

Gangbaarheid

84 % van de Nederlanders;
76 % van de Vlamingen.

Verwijzingen