beamen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak

(heteroniem)

Woordafbreking
  • be·amen
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘instemmen met’ voor het eerst aangetroffen in 1678 [1]
  • Afgeleid van amen met het voorvoegsel be- [2]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
beamen
/bəʔ'amə(n)/
beaamde
/bəʔ'amdə/
beaamd
/bəʔ'amt/
zwak -d volledig

Werkwoord

beamen

  1. overgankelijk bevestigen dat men het eens is met iets, instemmen met
    • Hij beaamde de berichten daarover. 
     Hebt u het portret gezien boven de haard? U herkent zonder twijfel de markante en nobele trekken van Niccoló Paganini. Ik zal de eerste zijn om uw gelijk te beamen wanneer u zegt dat het in schilderkundig opzicht geen meesterwerk betreft. Het is gemaakt door een brave, mindere meester, die er zelfs in zijn tijd niet om bekendstond dat hij zijn tijd vooruit was.[3]
Synoniemen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.

Verwijzingen