bakkebaard

Nederlands

Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘baard alleen op wangen’ voor het eerst aangetroffen in 1840 ^[1]
samenstelling van bakke en baard ^[2]

de bakkebaard m

deel van het baardhaar dat groeit vanaf de kaaklijnen tot aan de haargrens boven de oren
- Deze stijl combineert de bakkebaard met de snor.

1. deel van het baardhaar dat groeit vanaf de kaaklijnen tot aan de haargrens boven de oren.

Het woord bakkebaard staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

99 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.^[3]

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	bakkebaard	bakkebaarden
verkleinwoord	bakkebaardje	bakkebaardjes