baanbreker

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • baan·bre·ker
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘wegbereider’ voor het eerst aangetroffen in 1858 [1]
  • samenstelling van  baan ww  en  breker 
enkelvoud meervoud
naamwoord baanbreker baanbrekers
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

baanbreker m

  1. (figuurlijk) iemand die nieuwe wegen en terreinen voor de maatschappelijke ontwikkeling, van kennis enz. ontsluit
  2. (militair) geniesoldaat
  3. iemand die probeert te overleven in tot nu toe niet geëxploreerde gebieden
Synoniemen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

96 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Verwijzingen