bécarre
Uiterlijk

- van Middelfrans becarre, bequarre; van Italiaans bequadro; in muzieknotatie uit de Middeleeuwen werd de toon "b" als b quadratum of b durum genoteerd werd als een hoekige, "vierkante" b (waaruit uiteindelijk het herstellingsteken uit evolueerde), tegenover de b mollum die de toon "bes" aanduidde (zie Frans bémol) waaruit uiteindelijk ook de mol vandaan komt [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| bécarre | le bécarre | bécarres | les bécarres |
bécarre m
- (muziek) herstellingsteken, het teken waarmee alteraties vervallen
- ↑ bécarre (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.