bètatron
Uiterlijk
- bè·ta·tron
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | bètatron | bètatrons |
| verkleinwoord | bètatronnetje | bètatronnetjes |
het bètatron o
- (natuurkunde) magnetische deeltjesversneller waarin men elektronen een zeer grote snelheid geeft en die o.a. wordt gebruikt voor bestraling van gezwellen
- Het woord 'bètatron' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.