arrangeur

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ar·ran·geur
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord arrangeur arrangeurs
verkleinwoord arrangeurtje arrangeurtjes

Zelfstandig naamwoord

arrangeur m

  1. (muziek) (beroep) iemand die een compositie geschikt maakt voor andere instrumenten, of een andere muzikale stijl.
    • De arrangeur heeft de filmmuziek voor onze ensemble geschikt gemaakt. 
Synoniemen
Hyponiemen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

85 % van de Nederlanders;
85 % van de Vlamingen.

Meer informatie