arbeidsrecht

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

studieboeken Nederlands arbeidsrecht
Uitspraak
Woordafbreking
  • ar·beids·recht
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord arbeidsrecht arbeidsrechten
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

arbeidsrecht o [1]

  1. (juridisch) (economie) tak van het recht dat de verhouding tussen een werkgever en een werknemer regelt
    • Maar hoe heten werkgevers die de bestaande sociale verhoudingen en het arbeidsrecht verwerpen? Rechtse rakkers? Rebellen? Dat klinkt zo ongepast als aanduiding voor mensen die de mainstream economie vertegenwoordigen. Toch lieten vier werkgeversvoorzitters uit de bouw en de industrie afgelopen week in De Telegraaf een sterk staaltje agitatie en propaganda zien. Zij draaiden de rollen om. Nu zijn zíj het die de vakbonden voor de laatste maal waarschuwen. Nu stellen zíj een ultimatum. De bonden moeten vóór Pasen akkoord gaan met ingrijpende wijzigingen in het ontslag- en arbeidsrecht, anders stappen de werkgevers naar de kabinetsinformateur. Dan regelen zij het wel in het regeerakkoord van de verwachte centrum-rechtse coalitie.[2] 
Vertalingen

Meer informatie

Gangbaarheid

Verwijzingen

  1. Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
  2. NRC Menno Tamminga 4 april 2017