andantino
Uiterlijk
- an·dan·ti·no
- Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘bijwoord: rustig voortgaande’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1772 [1] [2]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | andantino | andantino's |
| verkleinwoord | - | - |
het andantino o
andantino
- Het woord andantino staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "andantino" herkend door:
| 23 % | van de Nederlanders; |
| 25 % | van de Vlamingen.[3] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ "andantino" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- ↑ andantino op website: Etymologiebank.nl
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be
Categorieën:
- Woorden in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands van lengte 9
- Woorden in het Nederlands met audioweergave
- Woorden met 4 lettergrepen in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands met IPA-weergave
- Zelfstandig naamwoord in het Nederlands
- Bijwoord in het Nederlands
- Muziek in het Nederlands
- Woordenlijst Nederlandse Taal
- Prevalentie Nederland 23 %
- Prevalentie Vlaanderen 25 %