amare

Italiaans

stamtijd
infinitief	onvoltooid deelwoord	voltooid deelwoord
amare	amante	amato
tegenwoordige tijd	verleden tijd	toekomende tijd
amo	amavo	amerò
	volledig

Werkwoord

amare

1. overgankelijk liefhebben

Antoniemen

• odiare

Latijn

Uitspraak

• IPA: /a.ˈmaː.rɛ/

Woordafbreking

• a·ma·re

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
ămāre	ămo	ămāvi	ămātum
eerste vervoeging	volledig

Werkwoord

ămāre

1. liefhebben, houden van, beminnen

Overerving en ontlening

    Overerving

Catalaans: amar Frans: aimer

Italiaans: amare Spaans: amar

Spaans

Werkwoord

vervoeging van
amar

amare

1. aanvoegende wijs eerste persoon enkelvoud toekomende tijd (futuro) van amar
2. aanvoegende wijs derde persoon enkelvoud toekomende tijd (futuro) van amar

vervoeging van
amarar

amare

1. aanvoegende wijs eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van amarar
2. aanvoegende wijs derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van amarar
3. gebiedende wijs (bevestigend en ontkennend) derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van amarar

Tobiaans

Zelfstandig naamwoord

amare

1. man