allé

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Frans

Werkwoord

allé

  1. enkelvoud voltooid (verleden) deelwoord van aller
En allé.
Een allee.


Noors

Uitspraak
Woordafbreking
  • al·lé

Zelfstandig naamwoord

allé m

  1. (aardrijkskunde) (Nederlands) allee, (Vlaams) lei
    «En allé er en gate eller vei med trær på begge sider.»
    Een allee is een straat of weg met bomen aan weerszijden.
Verbuiging
  enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   allé     alléen     alléer     alléene  
genitief   allés     alléens     alléers     alléenes  
Verwante begrippen


Nynorsk

Uitspraak
Woordafbreking
  • al·lé

Zelfstandig naamwoord

allé m

  1. (aardrijkskunde) (Nederlands) allee, (Vlaams) lei
    «Ein allé er ei gate eller veg med tre på begge sider.»
    Een allee is een straat of weg met bomen aan weerszijden.
Verbuiging
  enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   allé     alléen     alléar     alléane  
genitief                
Verwante begrippen