aditus

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ˈadɪˌtʊs/

Woordafbreking

• ad·i·tus

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van ădīre (gaan naar) met het achtervoegsel -tus.

Zelfstandig naamwoord

ădĭtus m

1. nadering
2. (overdrachtelijk) toegang
3. (concreet) ingang

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	ădĭtus	ădĭtūs
genitief	ădĭtūs	ădĭtuum
datief	ădĭtuī (ădĭtū)	ădĭtibus
accusatief	ădĭtum	ădĭtūs
vocatief	ădĭtus	ădĭtūs
ablatief	ădĭtū	ădĭtibus