acquiesce
Uiterlijk
| vervoeging | |
|---|---|
| onbepaalde wijs | to acquiesce |
| he/she/it | acquiesces |
| verleden tijd | acquiesced |
| voltooid deelwoord |
acquiesced |
| onvoltooid deelwoord |
acquiescing |
| gebiedende wijs | acquiesce |
acquiesce
- zich ergens — al dan niet met tegenzin — bij neerleggen, iets laten rusten
| vervoeging van |
|---|
| acquiescer |
acquiesce
- eerste en derde persoon enkelvoud onvoltooid tegenwoordige tijd (indicatif présent) van acquiescer
- eerste en derde persoon enkelvoud tegenwoordige aanvoegende wijs (subjonctif présent) van acquiescer
- tweede persoon enkelvoud gebiedende wijs (impératif présent) van acquiescer