absolutus
- samenstelling van ab bw en solutus ww
| vervoeging van |
|---|
| absolvere |
absolūtus
- passief perfectum van absolvere
- afgewikkeld, voltooid
- volmaakt, puur
- onbeperkt, onvoorwaardelijk, absoluut
- (juridisch) vrijgesproken
- (grammatica) op zichzelf staand, niet in betrekking tot een ander zinsdeel
| enkelvoud | meervoud | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| mannelijk | vrouwelijk | onzijdig | mannelijk | vrouwelijk | onzijdig | |
| nominatief | absolūtus | absolūta | absolūtum | absolūtī | absolūtae | absolūta |
| genitief | absolūtī | absolūtae | absolūtī | absolūtōrum | absolūtārum | absolūtōrum |
| datief | absolūtō | absolūtae | absolūtō | absolūtīs | absolūtīs | absolūtīs |
| accusatief | absolūtum | absolūtam | absolūtum | absolūtōs | absolūtās | absolūta |
| ablatief | absolūtō | absolūtā | absolūtō | absolūtīs | absolūtīs | absolūtīs |
| vocatief | absolūte | absolūta | absolūtum | absolūtī | absolūtae | absolūta |
| Vergrotende trap (comparatief) (nom. m. enk.): absolūtior | ||||||
| Overtreffende trap (superlatief) (nom. m. enk.): absolūtissimus | ||||||