aanstoot

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • aan·stoot
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord aanstoot aanstoten
verkleinwoord aanstootje aanstootjes

Zelfstandig naamwoord

aanstoot m

  1. een ergernis veroorzaken, zich aan iets ergeren
    • Zit toch niet zo'n aanstoot te geven! 
    • Veel mensen nemen aanstoot aan naaktfoto's in de openbare ruimte. 
  2. een botsing, of iets met een bruuske beweging een zetje geven
    • De aanstoot van een biljardbal met een keu. 
Afgeleide begrippen

Werkwoord

vervoeging van
aanstoten

aanstoot

  1. (in een bijzin) eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van aanstoten
    • ... dat ik aanstoot. 
  2. (in een bijzin) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van aanstoten
    • ... dat jij aanstoot. 
  3. (in een bijzin) derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van aanstoten
    • ... dat hij aanstoot. 
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Verwijzingen