Naar inhoud springen

aanhalingsteken

Uit WikiWoordenboek
  • aan·ha·lings·te·ken
enkelvoud meervoud
naamwoord aanhalingsteken aanhalingstekens
verkleinwoord aanhalingstekentje aanhalingstekentjes

hetaanhalingstekeno

  1. (taalkunde) leesteken om geciteerde woorden van die van de auteur te onderscheiden
    • De punt komt voor het aanhalingsteken als er een hele zin wordt aangehaald. 
    • Er zijn geen vaste regels voor het gebruik van enkele of dubbele aanhalingstekens. Traditioneel werd aangeraden om bij letterlijk citeren dubbele aanhalingstekens te gebruiken, maar het is tegenwoordig ook gebruikelijk om enkele aanhalingstekens te gebruiken. 
  2. (taalkunde) leesteken om op bijzondere woorden een speciale aandacht te vestigen
    • De titel van het besproken boek werd tussen aanhalingstekens gezet. 
  3. leesteken om aan te geven dat je een stuk tekst of een woord twijfelachtig vindt
     En ik vind het nogal beangstigend dat ik over wat ik zie als, zeg maar, mijn zelf, tussen aanhalingstekens, dat ik daar eigenlijk geen controle over heb.[2]
100 %van de Nederlanders;
98 %van de Vlamingen.[3]
  1. aanhalingsteken op website: Etymologiebank.nl
  2. “Schildpadden tot in het oneindige” (2017), Gottmer op Wikipedia, ISBN 9789025768652
  3. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be