aangrim
Uiterlijk
- aan·grim
| vervoeging van |
|---|
| aangrimmen |
aangrim
- (in een bijzin) eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van aangrimmen
- ... dat ik aangrim.
- Het woord 'aangrim' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.
| vervoeging van |
|---|
| aangrimmen |
aangrim