aaneenkoppele
Uiterlijk
- aan·een·kop·pe·le
- aaneenkoppel ww met de uitgang -e
| vervoeging van |
|---|
| aaneenkoppelen |
aaneenkoppele
- (in een bijzin) aanvoegende wijs van aaneenkoppelen
- ... dat men aaneenkoppele.
- Het woord 'aaneenkoppele' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.