aanbreie
Uiterlijk
- aan·breie
| vervoeging van |
|---|
| aanbreien |
aanbreie
- (in een bijzin) aanvoegende wijs van aanbreien
- ... dat men aanbreie.
- Het woord aanbreie staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
| vervoeging van |
|---|
| aanbreien |
aanbreie