Verdruss
Uiterlijk
- Ver·druss
- Afkomstig van het Middelhoogduitse zelfstandige naamwoord "verdruʒ", dat van het Duitse werkwoord verdrießen komt
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | der Verdruss | die Verdrusse |
| genitief | des Verdrusses | der Verdrusse |
| datief | dem Verdruss | den Verdrussen |
| accusatief | den Verdruss | die Verdrusse |
Verdruss, m