Oerdoe

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • Oer·doe

Zelfstandig naamwoord

Oerdoe o

  1. verouderde spelling of vorm van Urdu tot 1996, als toegelaten variant (1955-1996)
     Gegrom van dreiging of welbehagen: het beangstigde den derwisj allerminst. Integendeel, in volmaakte kalmte en door korte sneedjes met het mes, alsof hij den naad van een kleed los tornde, ging hij voort zijn afkeerwekkend werk te doen, terwijl hij den tijger tegenover hem slechts nu en dan, zonder stemverheffing, maar met onmiskenbaar krachtbewustzijn, toesprak in een taal, welke Oerdoe leek.[1]

Gangbaarheid

Verwijzingen

  1. Bronlink geraadpleegd op 9 januari 2021 Weblink bron Maurits Wagenvoort De gevilde aap : Indische Schets, Luctor et emergo, Den Haag in: De Nieuwe Gids., jrg. 27 nr. 3 (maart 1912), p. 452 op Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren op Wikipedia