Korruption

Duits

Uitspraak

• IPA: /kɔʀʊˈpʦi̯oːn/

Woordafbreking

• Kor·rup·ti·on

Zelfstandig naamwoord

Korruption v

1. corruptie

   «In dieser Stadt herrscht die Korruption.»

   In deze stad heerst corruptie.

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	die Korruption	die Korruptionen
genitief	der Korruption	der Korruptionen
datief	der Korruption	den Korruptionen
accusatief	die Korruption	die Korruptionen