Konjugation

Duits

Uitspraak

• IPA: /ˌkɔnjugaˈʦi̯oːn/

Woordafbreking

• Kon·ju·ga·tion

Zelfstandig naamwoord

Konjugation v

1. (taalkunde) vervoeging

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	die Konjugation	die Konjugationen
genitief	der Konjugation	der Konjugationen
datief	der Konjugation	den Konjugationen
accusatief	die Konjugation	die Konjugationen