Karnickel

Duits

Uitspraak

• IPA: /kaʁˈnɪkl̩/

Woordafbreking

• Kar·ni·ckel

Woordherkomst en -opbouw

• Zie Kaninchen.

Zelfstandig naamwoord

Karnickel o

1. (haasachtigen), (Noord- en Middelduits) konijn

   «Wenn sich Karnickel vermehren, nennt der Fachmann das „hecken“.»

   Als konijnen zich voortplanten, noemt de vakman dit "jongen".

2. (spreektaal) zondebok

   «Immer bin ich das Karnickel!»

   Ik ben altijd de zondebok!

3. (spreektaal) domkop

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	das Karnickel	die Karnickel
genitief	des Karnickels	der Karnickel
datief	dem Karnickel	den Karnickeln
accusatief	das Karnickel	die Karnickel

Synoniemen

• Kaninchen

Hyperoniemen

• Hase

Uitdrukkingen en gezegden

(schertsend) sich wie die Karnickel vermehren

• Daar is het bij de konijnen af.

Afgeleide begrippen

• Karnickelfutter, Karnickelstall