Gatte
Uiterlijk
- Gat·te
- Afkomstig van de Middelhoogduitse zelfstandige naamwoorden "gate" en "gegate" (= genoot, metgezel)
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | der Gatte | die Gatten |
| genitief | des Gatten | der Gatten |
| datief | dem Gatten | den Gatten |
| accusatief | den Gatten | die Gatten |
Gatte, m
- (familie) echtgenoot, eega, gade, gemaal
- Gattin (vrouwelijke vorm)