Friede
Uiterlijk
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | der Friede | die Frieden |
| genitief | des Friedens | der Frieden |
| datief | dem Frieden | den Frieden |
| accusatief | den Frieden | die Frieden |
Friede, m
- vrede
- «Wo Unwissenheit herrscht, ist wahrer Friede unmöglich.»
- Waar onwetenheid heerst, is echte vrede onmogelijk.
- «Wo Unwissenheit herrscht, ist wahrer Friede unmöglich.»
- Frie·de
| enkelvoud (onbepaald) |
enkelvoud (bepaald) |
meervoud (onbepaald) |
meervoud (bepaald) | |
|---|---|---|---|---|
| nominatief | en Friede | der Friede | ||
| datief | me Friede | em Friede | ||
| accusatief | en Friede | der Friede |
Friede, m
- [1-2]: friedlich
- [2]: Friedensgriess
- [2]: Friedensrichter
- [2]: Friedensgrieg
- [2]: friedlich
- Zie de doorverwijspagina op Wikipedia voor meer informatie.