Erbarmen

Duits

Woordafbreking

• Er·bar·men

Zelfstandig naamwoord

Erbarmen o

1. medelijden

   «Der Tod hat kein Erbarmen.»

   De dood kent geen medelijden.

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	das Erbarmen	-
genitief	des Erbarmens	-
datief	dem Erbarmen	-
accusatief	das Erbarmen	-