Beleg

Duits

Woordafbreking

• Be·leg

Zelfstandig naamwoord

Beleg m

1. bewijsstuk

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	der Beleg	die Belege
genitief	des Beleg(e)s	der Belege
datief	dem Beleg	den Belegen
accusatief	den Beleg	die Belege