étamer
Uiterlijk
- van Oudfrans estamer, afleiding van estain (modern Frans étain), dat onder invloed van de homofoon étaim substitutie kreeg van -am- [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| étamer |
étamais |
étamé |
| eerste groep | volledig | |
étamer
- ↑ étamer (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.