épier
- via Oudfrans espier van Oudfrankisch *spehôn "spieden", cognaat met Duits spähen en Nederlands spieden [1] [2]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| épier |
épiais |
épié |
| eerste groep | volledig | |
épier
- overgankelijk bespieden
- overgankelijk zeer nauwgezet of oplettend observeren
