écureuil
Uiterlijk
- Geluid: un écureuil (hulp, bestand)
- IPA: /e.ky.ʁœj/
- via Oudfrans escurel, escuroil en Volkslatijn *sciūriolus van Keizerlijk Latijn sciūrus, dat het weer leende van Oudgrieks σκίουρος "eekhoorn", een samenstelling van σκιά "schaduw" en οὐρά "staart" [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| écureuil | l'écureuil | écureuils | les écureuils |
écureuil m
- ↑ écureuil (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.