écorce
Uiterlijk
- geërfd van Latijn scortea "mantel gemaakt van dierenhuiden", vrouwelijk zelfstandig naamwoord afgeleid van het bijvoegljik naamwoord scorteus "leren, huiden" [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| écorce | l’écorce | écorces | les écorces |
écorce v
- ↑ écorce (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.