éclairer
Uiterlijk
- geattesteerd sinds de 10de eeuw als Oudfrans esclairer, wat via Volkslatijn *exclariare afkomstig is van klassiek Latijn exclarare "van licht voorzien, helder maken" [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| éclairer |
éclairais |
éclairé |
| eerste groep | volledig | |
éclairer
- overgankelijk verlichten [1]; van licht voorzien; schijnen op
- onovergankelijk licht geven (bv. een lamp)
- overgankelijk verhelderen; toelichten; verduidelijken; uitleggen
- wederkerend s'~: licht worden; helder worden
- ↑ éclairer (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.