zitten

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  zitten    (hulp, bestand)
• IPA: /ˈzɪ.tə(n)/

Woordafbreking

• zit·ten

Woordherkomst en -opbouw

afkomstig van: Middelnederlands: sitten, zitten, setten Oudnederlands: sitten Germaans: *sitjanan Indo-Europees: *sed-

Verwant in Germaans: West: Engels: sit (Angelsaksisch: sittan), Duits: sitzen, (Oudhoogduits: sizzen), Fries: sitte (Oudfries: sitta) Noord: Zweeds: sitta, Deens: sidde, Noors: sitte, (Oudnoors: sitja), IJslands: sitja, Faeröers: sita Oost: Gotisch: sitan

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
zitten /'zɪ.tə(n)/	zat /zɑt/	gezeten /ɣə'ze.tə(n)/
klasse 5	volledig

Werkwoord

zitten

1. (inergatief) op het zitvlak rusten

   Ik heb lekker in het zonnetje gezeten.

   Er wordt zelden op die stoel gezeten.

2. (ergatief) zetelen, plaats genomen hebben

   Hij was gezeten op een troon van goud, versierd met diamanten.

3. (hulpwerkwoord) duratief hulpwerkwoord

   Daar zit verandering in te komen.

   Hij heeft die puzzel op zitten lossen.

Opmerkingen

• [3] In samengestelde tijden vervalt te.

Uitdrukkingen en gezegden

• '(in België) verveeld zitten met iets

Vertalingen

    1. op het zitvlak rusten   

Duits: sitzen (de) Engels: sit (en) Frans: être assis (fr) Grieks: κάθομαι (el) Ido: sidar (io) Indonesisch: duduk (id) Japans: Kanji: 座る (ja) Hiragana: すわる (ja) Romaji: suwaru (ja)

Koerdisch: rûniştin (ku) Latijn: sedere (la) Pools: siadać (pl) Russisch: сидеть (ru) (sidét') (imperfectief) Spaans: estar sentado (es), estar (es) Turks: oturmak (tr) Vietnamees: ngồi (vi)

    verveeld zitten met iets   

Duits: einer Sache ratlos gegenüber stehen