zink

Nederlands

Periodiek systeem der elementen (nld)
H He Li Be B C N O F Ne Na Mg Al Si P S Cl Ar K Ca Sc Ti V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn Ga Ge As Se Br Kr Rb Sr Y Zr Nb Mo Tc Ru Rh Pd Ag Cd In Sn Sb Te I Xe Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po At Rn Fr Ra ** Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Uut Fl Uup Lv Uus Uuo ↓ * La Ce Pr Nd Pm Sm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb Lu ** Ac Th Pa U Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No Lr

Uitspraak

• Geluid:  zink    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• zink

Woordherkomst en -opbouw

• [A] In de Westerse Wereld wordt de ontdekking van zink veelal toegeschreven aan de Duitser Andreas Marggraf in het jaar 1746. Hij gaf het metaal de huidige naam 'zink'.
• [B] Van “sinke” (1351-1400)

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	zink	-
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

[A] zink o

1. (scheikunde), (element) een scheikundig element met symbool Zn en atoomnummer 30. Het is een blauw/wit overgangsmetaal

Afgeleide begrippen

• zinkatoom

Vertalingen

    1. , een scheikundig element met symbool Zn en atoomnummer 30. Het is een blauw/wit overgangsmetaal   

Chinees: 锌 (zh) (xīn) Duits: Zink (de) o Engels: zinc (en) Frans: zinc (fr) m Papiamento: zink Pools: cynk (pl) m Portugees: zinco (pt)

Roemeens: zinc (ro) o Russisch: цинк (ru) m (cink) Spaans: cinc (es) m, zinc (es) m Turks: çinko (tr) Oeigoers: سىنك (uig) Vietnamees: kẽm (vi) Zweeds: zink (sv)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	zink	zinken
verkleinwoord	zinkje	zinkjes

Zelfstandig naamwoord

[B] zink v/m

1. (muziekinstrument) een meestal krom uitgevoerd koperblaasinstrument met vingergaten zoals bij een blokfluit
2. (muziekinstrument) een orgelregister

Synoniemen

• cornetto

Hyperoniemen

• muziekinstrument, aerofoon, luchtklinker, koperblaasinstrument,

Verwante begrippen

• blokfluit, kornet, kromhoorn, schalmei, trompet

Vertalingen

    1. zink (muziekinstrument)   

Duits: Zink (de) m Engels: cornett (en)

Frans: cornet à bouquin  (fr) m

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Werkwoord

vervoeging van
zinken

zink

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van zinken
   

   Ik zink.

2. gebiedende wijs van zinken
   

   Zink!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van zinken
   

   Zink je?

Limburgs

Periodiek systeem der elementen (lim)
H He Li Be B C N O F Ne Na Mg Al Si P S Cl Ar K Ca Sc Ti V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn Ga Ge As Se Br Kr Rb Sr Y Zr Nb Mo Tc Ru Rh Pd Ag Cd In Sn Sb Te I Xe Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po At Rn Fr Ra ** Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Uut Uup Uus Uuo ↓ * La Ce Pr Nd Pm Sm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb Lu ** Ac Th Pa U Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No Lr

Uitspraak

• IPA: /ˈzɪŋk/ (Etsbergs)

Zelfstandig naamwoord

zink o

1. (scheikunde), (element) zink.
2. atoomdeeltje van zink.

Verbuiging

	enkelvoud				meervoud
	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind
nominatief	zink	-	zinkske	-	zinker	-	zinkskes	-
genitief	zinks	-	zinkskes	-	zinker	-	zinkskes	-
locatief	zinkes	-	zinkeske	-	zinkese	-	zinkeskes	-
datief	zinke	-	zinkske	-	zinker	-	zinkskes	-
accusatief	zink	-	zinkske	-	zinker	-	zinkskes	-