wuiven

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /wœyvə/

Woordafbreking

• wui·ven

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
wuiven	woof wuifde	gewoven gewuifd
klasse 2 zwak -d	volledig

Werkwoord

wuiven

1. (inergatief) een groet brengen door met de handen te zwaaien

   De koningin wuifde naar de menigte.

   Ik heb nog gewoven maar ze zag me niet.

2. (inergatief) heen en weer buigen, zwenken

   In het korenveld wuifden alle halmen met de wind mee.

Afgeleide begrippen

• [1] nawuiven, uitwuiven, wegwuiven
• [1] , [2] meewuiven

Opmerkingen

• De sterke vervoeging behoort tot de informele taal en is vooralsnog niet erkend door de TU.
• In het noordelijke taalgebied wordt "wuiven" immer gevolgd door een voorzetsel. In gebieden zoals Limburg niet. Daar spreekt men dus van De koningin woof de menigte.

Vertalingen

    1. een groet brengen door met de handen te zwaaien   

Duits: winken (de) Engels: wave (en)

Frans: saluer de la main (fr) Spaans: saludar con la mano (es)

    2. heen en weer buigen, zwenken   

Duits: wiegen (de) Engels: wave (en) Frans: agiter (fr), brandir (fr)

Noors: svinse (no) Nynorsk: svinse (nn) Spaans: agitarse (es)