wind

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  wind    (hulp, bestand)
• IPA: /ʋɪnt/

Woordafbreking

• wind

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	wind	winden
verkleinwoord	windje	windjes

Zelfstandig naamwoord

wind m

1. (meteorologie) de stroming van lucht veroorzaakt door luchtdrukverschillen
2. (biologie) gasvormige ontlasting uit de darmen

Synoniemen

• [1] luchtstroom
• [2] buikwind, scheet

Antoniemen

• bladstil, blakstil, luwte

Hyponiemen

• bries, föhn, orkaan, mistral, passat, sirocco, storm, straalstroom, thermiek, tornado

Afgeleide begrippen

• [1]

bovenwinds noordenwind noordoostenwind noordwestenwind oostenwind onderwinds passaatwind rukwind stormwind tegenwind valwind voorwind wervelwind westenwind westenwinddrift

windenergie winderig windhoos windkap windkracht windkrachtmeter windmeter windmolen windmolenpark windrichting windroos windschering windscherm windstil windstoot

windstreek windtunnel windturbine windvaan windvanger windvlaag windwijzer zeewind zijwind

Verwante begrippen

• [1] anemometer, depressie, doldrums, lij, loef, lucht, luchtdruk, luchtdrukverschil, regen, tocht, trek, waaierig, weer

Spreekwoorden

• de wind van voren krijgen
• in weer en wind
• het gaat hem/haar voor de wind

Vertalingen

    1. stroming van lucht veroorzaakt door luchtdrukverschillen   

Arabisch: رّيح (ar) Bretons: avel (br) m -où pl Catalaans: vent (ca) m Chinees: 风 (zh), 呼吸 (zh) Duits: Wind (de) m Engels: wind (en) Esperanto: vento (eo) Fins: tuuli (fi) Frans: vent (fr) m Ido: vento (io) Indonesisch: angin (id) Italiaans: vento (it) m Japans: 風 (ja) ( かぜ (ja)), 気流 (ja) ( きりゅう (ja)) Javaans: bayu (jv) Latijn: ventus (la) m Litouws: vėjas (lt) m Maleis: pawana (ms) Maltees: riħ (mt) m v Nahuatl: ehecatl (nah)

Nauruaans: eñin (na) Noors: vind (no) m Nynorsk: vind (nn) m Oekraïens: вітер (uk) Oudnoors: vindr m Perzisch: باد (fa) Pools: wiatr (pl) m Portugees: vento (pt) m Quechua: wayra (qu) Russisch: ветер (ru) Sloveens: veter (sl) m Spaans: viento (es) m, aire (es) m Swahili: upepo (sw) Taroko: bwíhur Tibetaans: རླུང་ (bo) Tobiaans: yay Tsjechisch: vítr (cs) Turks: rüzgâr (tr) Zweeds: vind (sv)

    2. gasvormige ontlasting uit de darmen   

Werkwoord

vervoeging van
winden

wind

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van winden
   

   Ik wind.

2. gebiedende wijs van winden
   

   Wind!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van winden
   

   Wind je?

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Engels

Woordafbreking

• wind

Zelfstandig naamwoord

wind

1. wind

vervoeging
onbepaalde wijs	to wind
he/she/it	winds
verleden tijd	wound
voltooid deelwoord	wound
onvoltooid deelwoord	winding
gebiedende wijs	wind

Werkwoord

wind

1. winden, opwinden
2. bochtig zijn: the road winds through the landscape.