wijken

Nederlands

Woordafbreking

• wij·ken

Zelfstandig naamwoord

wijken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord wijk

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
wijken	week	geweken
klasse 1	volledig

Werkwoord

1. (ergatief) voor iets uit de weg gaan

   Zij waren geweken voor de onverhoedse aanval.

2. (ergatief) niet langer een bedreiging zijn

   De koorts is gelukkig wat geweken