wezen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈʋeː.zə(n)/

Woordafbreking

• we·zen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
wezen	was waren	geweest gewezen*
klasse 5	volledig

Werkwoord

wezen

1. (koppelwerkwoord) (hulpwerkwoord) (ergatief) Alternatieve onbepaalde wijs van zijn. Tegenwoordige tijd alleen in de gebiedende wijs: wees(t). De vorm gewezen wordt alleen als bijvoeglijk naamwoord gebruikt

   Hij zal gezegend wezen.

Afgeleide begrippen

• wegwezen

Werkwoord

vervoeging van
wijzen

wezen

1. meervoud verleden tijd van wijzen
   

   Wij wezen.
   

   Jullie wezen.
   

   Zij wezen.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	wezen	wezens
verkleinwoord	wezentje	wezentjes

Zelfstandig naamwoord

wezen o

1. bestaand individu, inzonderlijk een persoon of dier

   Zij was een wonderbaarlijk wezentje.

2. de aard van iets

   Dat is het wezen van de schilderkunst.

Vertalingen

    1. individu   

Engels: being (en)

    2. aard   

Engels: essence (en)

Zelfstandig naamwoord

wezen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord wees